"Ik heb diep respect voor het zelfhelend vermogen van mijn lichaam, van het menselijk lichaam."

In 1975 heb ik mijn diploma fysiotherapie gehaald en kreeg vrijwel direct een baan in Ziekenhuis Ziekenzorg in Enschede. Daar heb ik 7 jaar lang op de oncologie gewerkt. Daar heb ik veel geleerd. Twee dingen sprongen eruit

  1. Het lichaam is geen op zichzelf staand geheel (zoals ons indertijd wel op de opleiding geleerd was), maar ik leerde dat lichaam, ziel en geest elkaar beïnvloeden. Ik leerde ook dat er een ziel en geest waren, door de bijna dood ervaringen van patiënten en door mijn eigen ervaringen o.a. tijdens de stervensbegeleiding etc.

  2. De patiënten die indertijd het Moermandieet volgden, gingen beter, leefden langer en hadden meer kwaliteit van leven. Door de gezonde, biologische voeding en doordat ze zelf de stuurman van hun leven werden; de kapitein op hun schip.


In die tijd ben ik mij daar verder in gaan verdiepen. Over de vraag: wat maakt dat je ziek wordt en wat kun je doen om weer gezond te worden en de rol van voeding daarbij.
Dat is eigenlijk de grote vraag, de rode draad door de rest van mijn leven geworden. Vanaf die tijd, ben ik me daar steeds meer in gaan verdiepen en heb vele opleidingen en cursussen gevolgd, die hiermee samen hangen.

Hoe wordt je weer gezond en wat is de rol van voeding daarbij?

In 1992 werd onze oudste dochter geboren en zij bleek een huilbaby te zijn en mijn partner en ik hadden net een natuurvoedingswinkel gekocht: De Roos in Leeuwarden. Onze dochter bleek heel gevoelige darmen te hebben en intolerant voor zuivel en suiker te zijn. Glutenintolerantie was toen nog niet in beeld. Samen met haar heb ik de zoektocht gemaakt om uit te zoeken waar ze ziek van werd en hoe we dit konden beïnvloeden door voeding en ook nog vele andere dingen. Dus toen gingen we al suiker - en koeienzuivel vrij eten. 
Uiteindelijk bleek tarwe een probleem, dus zijn we op spelt overgeschakeld. Daarna bleken gluten het probleem en nu blijken lectines een probleem voor haar te zijn. Hierdoor heb ik een grote creativiteit ontwikkeld om met deze beperkingen/ intoleranties toch nog lekker eten op tafel te zetten. Daar ligt ook mijn passie. Haar verhaal hierover is in grote lijnen wat ik terug zag in de winkel bij klanten, deze tendens of ontwikkeling van suiker - en zuivelvrij, naar tarwevrij, naar speltvrij, naar glutenvrij en nu naar een lectine vrij voedingspatroon. Zij is hierin een soort van voorloper, "een kanarie Pietje in de mijn" En voor mij is zij een grote leermeester.

In 1994 werd onze tweede dochter geboren. Helaas ook een huilbaby en heel frequent ziek.
Elke maand had ze een bronchitis of longontsteking.  En ze heeft twee keer op het randje van de dood gebalanceerd. De eerste keer was toen ze 2 jaar was met kinkhoest en een longontsteking en de tweede keer was toen ze 5 jaar was met een ontsteking van de stembanden en een longontsteking. Ze is toen bijna gestikt en net op tijd met de ambulance naar het ziekenhuis gebracht, daar werd ze geintubeerd en daarna is ze overgebracht naar het UMCG op de kinder intensive care. Wat ik hiervan geleerd heb is: mijn intuïtie volgen en mijn eigen weg samen met haar op weg naar haar gezondheid (ik was een bijzonder lastige moeder voor het ziekenhuis personeel) En dat is heel goed gelukt, zonder gangbare medicijnen, wel antroposofische en andere natuurlijke middelen en behandelingen. Ze is een gezonde jonge vrouw geworden.

By the way: onze kinderen zijn niet ingeënt. Ook daarin heb ik mijn intuïtie gevolgd en wat ben ik blij dat ik dat gedaan heb; tegen de heersende medische norm in. Ik ben echt op het matje geroepen en onder grote druk gezet om haar te laten inenten en gangbare medicijnen te nemen tijdens de twee ziekenhuis opnames. Toen wisten we nog niet over het risico van vaccinaties wat we nu weten.

Drie keer is scheepsrecht

In 2002 kreeg ik zelf de ziekte van Lyme. De artsen beweerden herhaaldelijk dat dat niet zo was en dat er niets aan de hand was, waardoor ik op het verkeerde been was gezet. Ik werd zieker en zieker, had vreselijk veel wisselende pijnklachten, voelde me vergiftigd, depressief, doodmoe en kon steeds slechter lopen. Ik begon heel intensief met voeding, verse groenten en fruitsappen en chi neng qigong. Ik ben toen ook instructeur geworden. Dat gaf wel enige soelaas, het ging wat beter, wat meer energie, en zeker had ik veel minder pijn, totdat de volgende stressperiode kwam, toen werd het weer veel erger. Ik voelde me echt heel oud en dacht: dit was het dan, mijn leven. Ik zag en voelde geen perspectief meer. 

In 2008 kreeg ik de officiële diagnose van Lyme en kon ik gerichter op weg gaan op het pad van zelfheling. Dat is uiteindelijk goed gelukt in 2010 was ik genezen. Ondertussen bleef ik me verdiepen in wat voeding nog meer voor mij en onze dochter kon doen.

In 2014 kreeg ik opnieuw Lyme. Deze keer door een vlooienbeet van onze poes. Dat weet niet iedereen, maar je kunt Lyme niet alleen door een tekenbeet krijgen, maar ook door vlooien, muggen, dazen en luizen. De borellia is een gemuteerde syfilis en Lyme is dus ook overdraagbaar door tongzoenen, geslachtsgemeenschap, borstvoeding en geboorte. Deskundigen zeggen dat het de pest van deze eeuw is. Heel veel mensen hebben niet gediagnostiseerde Lyme, die zich uit in allerlei ziekten en klachten.

Bij mij uitte zich het deze keer in mijn zenuwstelsel: aangezichtsverlamming en het zat in mijn ruggenmergvocht en hersenvocht. Hele hevige pijnen en ik kon niet meer slapen. Geen enkele pijnstiller bleek te werken. Zelfs niet de maximale dosis en dat terwijl ik nooit pijnstillers gebruikte. Uiteindelijk heeft een neuroloog mij een heel sterk middel voorgeschreven waardoor ik weer kon slapen. Daarna heb ik al mijn eigen middelen weer ingezet o.a. voeding, chi neng qiqong, draadjes (frequentie therapie) en nog vele andere middelen en methoden. Mijn ervaring is dat je op alle niveau's moet werken. Fysiek, mentaal, emotioneel en spiritueel. Na 3 maanden was ik weer geheeld hiervan.
In 2016 heb ik nog een keer de ziekte van Lyme gehad, maar had toen minder klachten en inmiddels ben ik weer genezen. Drie keer is scheepsrecht zullen we maar zeggen.

Ik heb diep respect voor het zelfhelend vermogen van mijn lichaam, van het menselijk lichaam. Ik had niet gedacht ooit nog zover te herstellen en weer zoveel energie te hebben/ krijgen.

Nog steeds ben ik op zoek en aan het uitproberen hoe ik mijn gezondheid en energie niveau op een nog hoger plan te krijgen. En ik dacht eigenlijk: ik ben 61 en na zo'n zwaar en bewogen leven is dit het wel, moet ik het hier mee doen. Maar nee, ik heb nu weer een weg gevonden, waarbij ik mijn energie niveau binnen een paar weken weer aanzienlijk heb verhoogd, dus mijn vitaliteit is weer groter geworden en ik heb goede hoop dat het nog verder verbetert. En ook lichamelijke klachten verminderen.

Al deze kennis en ervaring wil ik graag met je/ jullie delen.